W najnowszych pracach Roberta Żbikowskiego wyraźnie obecne jest głębokie połączenie z naturą, manifestujące się poprzez bogactwo kolorów inspirowanych otaczającym światem. Jego paleta, oparta na naturalnych pigmentach — m.in. glinie z Sieny czy ziemi z Istrii — nie tylko odwołuje się do konkretnych miejsc, ale także buduje emocjonalne relacje z przyrodą, które przenikają całą twórczość artysty. Zastosowana technika nawiązuje do tradycji informelu, gdzie materiał, struktura i przypadek współtworzą unikalne kompozycje. Obrazy Żbikowskiego, pełne wieloznaczności, można określić jako intuicyjną abstrakcję, w której zarówno forma, jak i narracja zyskują szczególne znaczenie.
Z czasem jego kompozycje stają się coraz bardziej swobodne, pozbawione symetrii, co otwiera przed widzem nowe możliwości interpretacyjne. Powracające w twórczości artysty elementy złotego cięcia oraz relacje pomiędzy płaszczyzną, linią i punktem nadają obrazom głębię i spójność, a uniwersalne idee wizualne stają się integralną częścią jego refleksji. Sztuka Roberta Żbikowskiego stanowi medytację nad równowagą między harmonią a chaosem — to przestrzeń, w której naturalne barwy, swobodne układy oraz ponadczasowe koncepcje łączą się, tworząc indywidualny język wizualny zapraszający do pogłębionej kontemplacji.
